به جانب هیچ رفته ام

روزگاری رویا های عجیب دیده ام

آ دم ها و پرندگانی که به الفاظی غریب سخن می گفتند

بارانی که بر سر سنگ ها می بارید

و کسانی از رازی سخن می گفتند

و پرنده ی بی صدایی که ساده ترین طعامش من بودم

                                                     منتظرم ایستاده بود.

"باغبان جهنم" شمس لنگرودی